Sahabeler

Sahabe ve Ashab Hakkında Kötü Konuşmanın Dini Hükmü

Sahabe ve Ashab Hakkında Kötü Konuşma Sahiheyn’de Ebu Said el-Hudrî radıyallahu anh’den rivayet edilir; Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki; “Ashabıma sövmeyiniz. Sizden biri Uhud dağı kadar altın infak etse, onlardan bir ölçeklik hatta yarım ölçeklik infakına ulaşamaz.”

Sahabe ve Ashab Hakkında Kötü Konuşma

İmam Ahmed, el-Fadail’de; Vekî – Süfyan – Nüseyr Bin Za’luk – İbn Ömer radıyallahu anhuma isnadıyla rivayet ediyor;
“Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabına sövmeyiniz. Onlardan birinin bir saatlik kıyamı sizden birinin ömür boyu amel etmesinden hayırlıdır.”66

Sahiheyn’de Bera radıyallahu anh’den rivayet edilir; Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki; “Ensar’ı ancak mümin sever ve onlara ancak münafık buğz eder. Kim onları severse Allah da onu sever, kim onlara buğz ederse Allah da ona buğz eder.”6

Müslim, Ebu Hureyre ve Ebu Said radıyallahu anhuma’dan rivayet ediyor; Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki; “Allah’a ve ahiret gününe iman eden bir kimse Ensar’a buğz edemez.”68

İbn-i Asakir rivayet ediyor; Ömer radıyallahu anh Ensar’ı hicveden bir bedeviye gitti ve dedi ki; “Onun Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e sahabeliği olmasaydı onun hakkından gelirdim.”69

El-Lalkaî; Hanbel Bin İshak – Muhammed Bin es-Salt Kays Bin er-Rabî – Vail – Behiy isnadıyla rivayet ediyor; “Ubeydullah Bin Ömer ile Mikdat arasında bir konuşma geçti. Ubeydullah Mikdat’a hakaret etti. Bunun üzerine Ömer radıyallahu anh dedi ki; “Bana kılıç getirin onun dilini keseyim. Bundan sonra hiç kimse Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in sahabelerinden birine hakaret etmeye kalkmasın.”70

El-Lalkai; Süfyan Bin Uyeyne – Halef Bin Havşeb – Said Bin Abdurrahman Bin Ebza isnadıyla rivayet ediyor; “Babama;
Ebu Bekir radıyallahu anh’a dil uzatan bir adam gelirse ona ne yaparsın?” diye sordum. Dedi ki;
“Boynunu vururum.”
“Ya Ömer’e söven kişiye?” dedim. Yine;
“Boynunu vururum” dedi.”71

İbn-i Batta, Süfyan es-Sevrî’nin şöyle dediğini rivayet ediyor; “Selefe dil uzatma ki, selametle cennete girebilesin.” (No: 279)

Şu üç Şeyden Uzaklaşın

Ahmed, el-Fadail’de; Vekî – Cafer – Meymun Bin Mihran isnadıyla rivayet ediyor; “Şu üç şeyden uzaklaşın; Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabına sövmek, yıldızlar hakkında konuşmak ve kader hakkında konuşmak.”72

Fey de Kimin Hakkı Vardır

El-Lalkaî, Maan Bin İsa’dan rivayet ediyor; Malik Bin Enes rahimehullah dedi ki; “Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabına şövenin fe’y’de hakkı yoktur. Allah Azze ve Celle buyurur ki;

“(Allah’ın verdiği bu ganimet mallar,) yurtlarından ve mallarından uzaklaştırılmış olan, Allah’tan bir lütuf ve rıza dileyen, Allah’ın dinine ve Peygamberine yardım eden fakir muhacirlerindir.” Bunlar Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile beraber hicret eden sahabeleridir. Sonra buyurmuştur ki; “Daha önceden Medine’yi yurt edinmiş ve gönüllerine imanı yerleştirmiş olan kimseler…” Bunlar da Ensar’dır. Sonra şöyle buyurmuştur;

“Onlardan sonra gelenler: “Rabbimiz! Bizi ve bizden önce inanmış olan kardeşlerimizi bağışla derler.” Fe’y işte bu üçünedir. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in sahabelerine söven kişi bu üç kimseden değildir ve fe’yde onun hakkı yoktur.”7

El-Hallal, es-Sünne’de; Ebu Bekir el-Mervezî ‘den rivayet ediyor; Ebu Abdullah’a (Ahmed Bin Hanbel’e) Ebu Bekir, Ömer ve Aişe radıyallahu anhum’e söven kişi hakkında sordum. Dedi ki; “Onu Müslüman saymam.” Ebu Abdullah’ı şöyle derken işittim;

Ashab Hakkında Kötü Söz Söylemek

“Malik dedi ki; “Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabına dil uzatanın ganimetten payı olmaz. “ veya; “İslâm’dan nasibi olmaz” dedi. Yine; Abdulmelik Bin Abdulhamid’den rivayet eder; Ebu Abdullah’ın şöyle dediğini işittim;
“Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabına dil uzatan kişinin Rafıziler gibi kâfir olmasından korkarım.” sonra dedi ki; “Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabına söven kişinin dinden çıkmamış olmasından emin olamayız.”

Yine Abdullah Bin Ahmed Bin Hanbel’den rivayet eder; Babama Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabına dil uzatan bir kimse hakkında sordum. Dedi ki; “Onu Müslüman görmem.”

El-Hallal; Harb Bin İsmail el-Kirmanî – Musa Bin Harun Bin Ziyad – el-Firyabî isnadıyla rivayet ediyor;
“Birisi el-Firyabî’ye Ebu Bekir radıyallahu anh’e söven kişi hakkında sordu.
“Kafirdir” dedi.
“Cenaze namazı kılınır mı?” dedi.
“Hayır” dedi.
“O Lâ ilâhe illallah dediği halde ona ne yapılır?” diye sorunca da;
“Ona ellerinizi sürmeyin. Çukuruna atılıncaya kadar odunla kaldırılır.” dedi.

Ahmed Bin Cafer Bin Yakub el-Istaharî’nin rivayet ettiği risalesinde İmam Ahmed der ki; “Onların kötülüklerinden bir şey zikredilmesi, onlardan birine hakaret etmek ve kusur bulmak caiz değildir. Kim böyle yaparsa sultanın onu tedip ederek cezalandırması gerekir. O affedilemez. Bilakis mutlaka cezalandırılmalı ve tövbe etmesi istenmelidir. Tövbe ederse kabul edilir. Etmezse ölünceye yahut dönünceye kadar hapsedilir.”

Bu risalenin başında şöyle demektedir; “Bu mezhep, ilim ehlinin, eser ashabının, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in zamanından bu güne kadar sünneti iyi bilip ona uyarak sarılanların mezhebidir. Kendilerine yetiştiğim Hicaz, Şam ve diğer bölge alimlerinin üzerinde olduğu akide de budur.”74

Kadı Iyaz, Şerhu Müslim’de75 der ki; “Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabına veya onlardan birine sövmek ve onlara kusur bulmak büyük günahlardandır. Nitekim böyle yapana Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem lanet etmiştir.

İbrahim en-Nehaî şöyle derdi; “Ebu Bekir ve Ömer’e dil uzatmak büyük günahlardandır.” Ebu İshak es-Seb’î de böyle demiştir.

İbn Hacer el-Heytemî, ez-Zevacir’de dedi ki; “Dört yüz altmış dördüncü ve dört yüz altmış beşinci büyük günahlar; Ensar’a buğz etmek ve sahabelerden (rıdvanullahi anhum ecmain) birine dil uzatmaktır.”76

Geçen açıklamalardan sahabelere veya onlardan birine sövmenin, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in ölülere sövmekten yasaklaması ve ashabına sövmekten yasaklaması sebebiyle ne kadar büyük günah olduğu anlaşılmıştır. Aişe radıyallahu anha’nın haber verdiğine göre Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabı için bağışlanma dilemenin emredildiği onların ise sövdükleri geçmişti.77

Bu Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabına sövülmesiyle vuku bulmuştur. Zira ashaba söven bu kimseler Abdullah Bin Sebe zındığından emerek, İsa Aleyhisselam’a tabi olan havarilere söven Hıristiyanlara benzemişlerdir.

Hristiyanlara Sebeiyye Den Daha Çok Benzeyen Topluluk Görmedim

hristiyanlara sebeiyye den daha çok benzeyen topluluk görmedim
Sebeiyye

El-Âcurrî, eş-Şeria’da; Ahmed Bin Abdullah Bin Yunus-İbn Ebi Zi’b-ez-Zührî isnadıyla rivayet ediyor; ez-Zührî dedi ki;
“Hıristiyanlara Sebeiyye’den daha çok benzeyen bir topluluk görmedim.” Ahmed Bin Yunus dedi ki; “Onlar Rafızîlerdir.”78

Onun öncekilerin getirmediği şeyler getireceğini iddia edenler çıktı, bazı makaleler yazdı, meclislerde konuştu, bazılarının Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem adına yalan söylediğini dediği zaman onun naklettiklerini yalanladılar.

Sahabeleri, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem adına yalan uydurmuş olabilecekleri iddiasıyla Rablerinin ve Resûlünün yerleştirdiği konumdan düşürmek istiyor. Bunu yapan veya sahabe adına yalan söyleyen kimse hakkında şiddetli tehdit gelmiştir. Eğer Allah’a tevbe etmezsen ve sapıklığını açıkladığın gibi bunu da ilân etmezsen bu ayetlerden çıkmandan korkarım. Allah Azze ve Celle şöyle buyuruyor;

“Bunların arkasından gelenler şöyle derler: Rabbimiz! Bizi ve bizden önce gelip geçmiş imanlı kardeşlerimizi bağışla; kalplerimizde, iman edenlere karşı hiçbir kin bırakma! Rabbimiz! Şüphesiz ki sen çok şefkatli, çok merhametlisin!” (Haşr; 10)

Yine el-Velid Bin Ukbe’nin fasık olduğuna şu ayet ile delil getiriyor; “Ey iman edenler! Eğer bir fasık size bir haber getirirse onun doğruluğunu araştırın. Yoksa bilmeden bir topluluğa kötülük edersiniz de sonra yaptığınıza pişman olursunuz.” (Hucurat; 6) Bu ayet el-Velid hakkında nazil olmuştur.

Kaynaklar :

  • 63 Buhari (1393)
  • 64 Buhari (3673) Müslim (2541)
  • 65 Müslim (2540)
  • 66 Ahmed el-Fadail (15) Beyhaki el-İtikad. İsnadı sahihtir. İbn-i Mace (126)
  • 67 Buhari (3783) Müslim (75)
  • 68 Müslim (76,77)
  • 69 İbn-i Asakir Tarih-i Dımeşk (59/206) el-İsabe (1/11) isnadım zikreder ve “ravileri güvenilirdir” der.
  • 70 El-Lalkai (2376)
  • 71 El-Lalkai (2378
  • 72 Fadailüs Sahabe (1739)
  • 73 El-Lalkaî (2400)
  • 74 Tabakatu’l-Hanabile (1/24)
  • 75 Müslim (7/580)
  • 76 Onun bu konuda çok faydalı bir kitabı da es-Savaiku’l-Muhrika Ala Ehli’r-Rafz ve’d-Dalal ve’z-Zendeka adlı kitabıdır. Türkçeye ‘Yakıcı Yıldırımlar” adıyla terceme edilmiştir.
  • 77 Müslim (3022)
  • 78 Acurri Şeria (2028, 2030) isnadı sahihtir
  • 79 İbn Hazm el-İhkam Fi Usul’il-Ahkam (2/83) İbn Adiy el-Kamil (4/53) Zehebi, Mizanu’l-İtidal.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

Başa dön tuşu