Hadis-i Şerifler

Buhari el Camiu s-sahih Adlı Eseri

Buhari el Camiu s-sahih Adlı Eseri Ebû Abdullah Muhammed b. İsmail b. İbrâhim el-Cu’fî, el-Buhârî, 194/810 yılında Mâverâünnehir şehirlerinden Buhârâ’da doğdu. Güçlü bir zeka ve hafızaya sahipti ve küçük yaşta Kur’an’ı ezberledi;

Buhari el Camiu s-sahih Adlı Eseri

el-câmiu’s-sahîh
Buhari el Camiu s-sahih Adlı Eseri

Arapça öğrendi ve on yaşından itibaren hadis dinlemeye ve ezberlemeye başladı. 16 yaşında iken başta Abdullah b. Mübarek (181/798) ve Veki’b. el-Cerrah’ın (196/812) kitapları olmak üzere birçok muhaddis ve fakihin kitaplarını ezberlemişti.

Hac için gittiği Mekke’de kalarak Humeydi (219/834) ve başkalarından hadis tahsil etti. 18 yaşına geldiğinde sahabe ve tabiundan birçok bilginin rivayetlerini ve fetvalarını toplayıp tasnif etti. Aynı dönemde et-Tarihu’l-Kebir adlı eserini yazdı.

Daha sonra hadis toplamak üzere başta Suriye, Mısır, Cezire, Basra, Belh, Kufe ve Hicaz olmak üzere birçok şehir dolaşan Buhari, buralarda bir süre kalarak en tanınmış simalardan dersler aldı. Binden fazla hocadan hadis yazdığı bildirilmektedir. Buhari, 256/870 yılında Semerkand yakınlarındaki Hartenk kasabasında vefat etmiştir.123

Buhari kısaca el-Câmiu’s-sahîh veya Sahîh-i Buhârî olarak meşhur
olan eserini, 600.000 rivayet arasından seçtiği hadislerden oluşturmuştur. M. Fuâd Abdülbâkî’ye göre es-Sahîh’te 97 kitap, 3889 bâb mevcuttur.

Buhari’nin 16 senede tasnif ettiği söylenen bu çalışmada mükerrerleriyle
birlikte 7275 hadis olup, tekrarsız rivayetlerin sayısı 4000, bunların içinde muttasıl rivayet edilenler ise 2602’dir.124 Buhari’nin bab başlıkları aynı
zamanda onun fıkhi kanaatlerini ifade eden bir nitelik arz etmektedir. Nitekim “fıkhu’l-Buhârî fî terâcümih” “Buhari’nin fıkhi görüşleri konu başlıklarındadır.” sözü meşhurdur.

Buhari, bir fıkıh kitabı görüntüsü veren bu gibi yerlerde daha çok kendi kanaatini destekleyen görüşleri nakleder.

Kaynaklar :

  • 123 Bkz: Zehebî, Tezkiratü’l-huffâz, II, 555-7; A’zamî, M. Muhammed-Yavuz, Yusuf Şevki-Öğüt, Salim, “Buhârî”, DİA, VI. 368-376
  • 124 Bkz. Kandemir, M. Yaşar, “el-Câmiu’s-sahîh”, DİA, VII, 114-115.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

Başa dön tuşu