Şefaat

Şefaat

Hz. Peygambein Allah(Azze ve Celle) katında ümmeti için şefaatçi kılınacağı kesindir. Bunun anlamı, Müslümanların günahlarından bir kısmının da onun hatırına ve onun talebi üzerine Allah(Azze ve Celle) tarafından bağışlanacağıdır. Ama elbette Allah(Azze ve Celle) onun kime şefaat etmesine izin verirse o da ancak ona şefaat edebilecektir. Buna göre bir müminin bunu arzulaması ve bunun için Ah Keşke bana da şefaat etsen ya Rasulellah anlamında şafaat ya Rasulellah diye seslenmesi ve bu temennisini sesli olarak dile getirmesi caizdir.

Nitekim biz Tahiyyat okurken Selam sana ey Nebi diyoruz. Bununla onun bizi duyduğunu ve bize cevap verebileceğini kastetmiyoruz, sadece temennimizi, arzumuzu ve tahassürümüzü dile getiriyoruz. Bu anlamda şefaat ya Rasulellah demekte de bir sakınca olmamalıdır. Ancak Allah(Azze ve Celle)ın özel alanına dokunan hususlarda dikkatli ve ihtiyatlı olmak her zaman daha iyidir. Bazen sakıncalı durumlara düşme tehlikesi olduğu yerlerde sakıncasız şeyleri de terketmek gerekir. Eğer böyle bir ifadeyi kullanan insan Hz. Peygamber(Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in o anda kendisini duyabileceğini ve ona imdad edebileceğini sanıyorsa tehlikeli bir inanca sapmış demektir.

Çünkü ibadet sadece Allah(Azze ve Celle)a yapılır ve sadece Allah(Azze ve Celle)tan yardım dilenir. İnsanların bu noktada çok hata etme istidadında olduklarını bildiği için Allah(Azze ve Celle) namazlarımazda bizden günde 17 ya da 40 kez şu sözü alır: Allah(Azze ve Celle)ım sadece sana ibadet eder ve sadece senden yardım dileriz. Bu konuda Allah(Azze ve Celle) kimsenin kendine ortak kılınmasını istememekte ve böyle bir şey olursa bunun şirk olacağını, şirki ise asla affetmeyeceğini söylemektedir. Mülteka adlı fıkıh kitabımızın nikâh bölümünde şöyle bir fetva zikredilir:

Bir erkekle bir kadın tek başlarına kendi nikâhlarını kıysalar ve Allah(Azze ve Celle) ve Rasulü şahit ki, ben seni eş olarak aldım, ben de kabul ettim deseler küfre girmiş olurlar. Çünkü bu sözleriyle Allah(Azze ve Celle)la beraber Peygamber(Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in de kendilerini duyabileceğine ve şahit olabileceğine inandıklarını anlatmış olurlar ki, bu mümkün değildir. Meseleyi bununla beraber düşündüğümüz zaman Şefaat ya Rasulellah sözünün bir temenni olmaktan başka bir mana ile söylenmesinin caiz olamayacağını anlamış oluruz.